Obowiązki przejrzystości z art. 50 AI Act: co obowiązuje od 2 sierpnia 2026

Kto skorzysta z tego przewodnika.

• Zespoły produktowe z czatem, asystentem albo kanałem głosowym obsługiwanym przez model
• Redakcje i zespoły marketingu publikujące grafiki, wideo i teksty tworzone z udziałem AI
• Firmy, które wdrożyły asystenta w kanale obsługi klienta u siebie albo u partnera
• Osoby odpowiedzialne za zgodność produktu, które dostały z rynku sprzeczne komunikaty o terminach

Co przesunięto, a czego nie

Rozporządzenie (UE) 2026/1744, znane jako omnibus cyfrowy, weszło w życie 27 lipca 2026 i przesunęło terminy zgodności dla systemów wysokiego ryzyka. Obowiązków przejrzystości z art. 50 nie przesunęło.

Rozporządzenie (UE) 2026/1744 wprowadziło też okres przejściowy: dostawcy systemów generatywnych wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku przed 2 sierpnia 2026 mają czas do 2 grudnia 2026 na dostosowanie ich do technicznych obowiązków oznaczania treści.

Trzy obowiązki przełożone na czynności inżynierskie

Art. 50 opisuje wynik, a nie implementację. Poniżej to, co z niego wynika dla produktu, w podziale na miejsce w interfejsie, sposób wykonania i sposób sprawdzenia.

Co zrobić z treścią już opublikowaną

Materiały wygenerowane i udostępnione przed 2 sierpnia 2026 nie wymagają oznaczenia wstecz. Dla systemów generatywnych wprowadzonych do obrotu przed tą datą terminem dostosowania jest 2 grudnia 2026.

Wsteczne oznaczanie starszych materiałów jest więc waszą decyzją, a nie wymogiem. Bywa uzasadnione tam, gdzie materiał może zostać wzięty za zapis rzeczywistego zdarzenia. Kolejność pracy: najpierw inwentaryzacja, potem priorytety, na końcu decyzja zapisana tam, gdzie da się ją później odnaleźć.

• Inwentaryzacja: co zostało wygenerowane, kiedy, jakim modelem i gdzie leży
• Priorytet dla materiałów z wizerunkiem osoby i dla wszystkiego, co może zostać wzięte za zapis rzeczywistego zdarzenia
• Ponowne oznaczenie tam, gdzie kanał na to pozwala i gdzie sami uznacie to za potrzebne, z zachowaniem adresu
• Dla zasobów, których nie da się albo nie warto oznaczać wstecz: zapisana decyzja z uzasadnieniem i datą, żeby nie wracać do tego pytania co kwartał
• Rejestr wygenerowanych zasobów z sumą kontrolną, żeby przy następnej zmianie nie zaczynać od zera

Co może pójść nie tak i co z tym robimy.

1. 1
   Oznaczenie maszynowe ginie po drodze

   Content Credentials i metadane XMP przeżywają eksport z narzędzia, ale kasuje je pierwszy element ścieżki publikacji, który przepuszcza plik przez konwersję: sieć dostarczania treści przerabiająca obrazy na WebP, kompresja w systemie zarządzania treścią albo upload na platformę społecznościową. Zespół widzi poprawnie oznaczony plik w repozytorium i uznaje temat za zamknięty, choć na produkcji oznaczenia już nie ma.

   Co z tym robimy

   Sprawdzamy oznaczenie na końcu ścieżki, czyli na zasobie pobranym z produkcyjnego adresu, a nie na pliku w narzędziu. Zostawiamy test, który to powtarza przy każdym wdrożeniu i zgłasza brak. Tam, gdzie kanał kasuje metadane i nie da się tego zmienić, dokładamy oznaczenie widoczne dla człowieka i zapisujemy tę decyzję w rejestrze zasobów.

   Co zostaje u was: raport zgodności oznaczeń kanał po kanale oraz test weryfikujący wpięty w proces wdrożeniowy
2. 2
   Komunikat o rozmowie z maszyną schowany w regulaminie

   Informacja o tym, że użytkownik rozmawia z asystentem, trafia do polityki prywatności albo do dymku pod ikoną, bo zespół nie chce psuć pierwszego wrażenia. Wymóg mówi o informacji podanej w jasny i wyraźny sposób najpóźniej przy pierwszej interakcji, więc o jego spełnieniu decyduje miejsce, w którym ta informacja się pojawia. Do tego najczęściej brakuje jej na tym wejściu, o którym nikt nie pamięta: w integracji u partnera, w kanale głosowym albo w automatycznej odpowiedzi na pocztę.

   Co z tym robimy

   Umieszczamy komunikat w pierwszej wiadomości i jako trwałą etykietę w nagłówku rozmowy, a potem przechodzimy wszystkie wejścia do systemu, łącznie z tymi u partnerów. Każde wejście dostaje status i zrzut ekranu. Lista wejść zostaje u was, więc przy dodaniu nowego kanału wiadomo, co trzeba sprawdzić.

   Co zostaje u was: inwentarz punktów wejścia ze statusem i zrzutem ekranu dla każdego
3. 3
   Napis na grafice zamiast oznaczenia treści

   Zespół dokłada podpis w rogu obrazu i traktuje to jako spełnienie wymogu maszynowej odczytywalności. Napis przycina pierwszy kadr wideo albo miniatura w kanale społecznościowym, a maszynowo nikt go nie odczyta. W drugą stronę działa to tak samo: metadane w pliku nie są oznaczeniem, które człowiek zobaczy albo usłyszy, więc przy deepfake'ach same nie wystarczą.

   Co z tym robimy

   Rozdzielamy dwa wymogi i realizujemy oba, każdy właściwą techniką: oznaczenie widoczne dla człowieka i oznaczenie odczytywalne maszynowo. Dla każdego typu treści, czyli obrazu, wideo, dźwięku i tekstu, spisujemy, co dokładnie ma się pojawić i gdzie. Wynik sprawdzamy czytnikiem C2PA i przeglądem wizualnym, osobno.

   Co zostaje u was: specyfikacja oznaczania dla każdego typu treści, z wynikiem weryfikacji obiema metodami
4. 4
   Dostawca deklaruje oznaczanie, nikt tego nie sprawdził

   Dokumentacja dostawcy modelu mówi o znaku wodnym albo o Content Credentials, więc temat schodzi z listy. Tymczasem oznaczenie bywa zależne od wersji modelu, od trybu wywołania i od tego, którą końcówką API się posługujecie, a wasza integracja mogła powstać przed tą funkcją albo ją omijać. Deklaracja jest w dokumentacji dostawcy, a nie w waszym pliku.

   Co z tym robimy

   Bierzemy próbki z waszej realnej integracji, dla każdego modelu i trybu wywołania, a potem sprawdzamy, co faktycznie wychodzi. Różnice wobec dokumentacji zapisujemy z datą i wersją modelu i eskalujemy do dostawcy. To, czego dostawca nie dodaje, oznaczamy po waszej stronie, zamiast czekać na jego wydanie.

   Co zostaje u was: wyniki próbkowania z datą, wersją modelu i trybem wywołania
5. 5
   Rynek mówi o przesunięciu, więc zespół odkłada wszystko

   Nagłówek o przesunięciu AI Act dotyczy systemów wysokiego ryzyka, ale w planie pracy ląduje jako jedno zdanie: mamy czas do 2027 roku. Obowiązki przejrzystości weszły w terminie i dotyczą produktów, które są na rynku teraz. Plan powstaje na podstawie nagłówka, nie na podstawie tabeli terminów, a różnicę widać dopiero wtedy, gdy ktoś z zewnątrz zapyta o konkretną funkcję.

   Co z tym robimy

   Dajemy tabelę terminów z podstawami prawnymi i mapujemy ją na wasze systemy: dla każdego z nich wprost piszemy, co obowiązuje teraz, a co dopiero będzie obowiązywać. Zestawienie mieści się na jednej stronie, więc da się je pokazać zarządowi bez tłumaczenia rozporządzenia. Aktualizujemy je przy każdej zmianie stanu prawnego.

   Co zostaje u was: jednostronicowe zestawienie terminów dla każdego systemu, z podstawą prawną przy każdej pozycji

Co zostaje u was.

• Inwentarz punktów, w których użytkownik styka się z systemem AI, ze statusem i zrzutem ekranu
• Specyfikacja oznaczania dla każdego typu treści: obraz, wideo, dźwięk, tekst
• Test weryfikujący oznaczenie na opublikowanym zasobie, wpięty w wasz proces wdrożeniowy
• Rejestr wygenerowanych zasobów z modelem, wersją, datą i sumą kontrolną
• Zestawienie terminów dla każdego systemu: co przesunięto, czego nie i co z tego wynika dla was
• Lista pytań do radcy prawnego tam, gdzie decyzja jest wykładnią, a nie inżynierią

Jak pracujemy.

1. 1
   1. Inwentaryzacja miejsc styku i zasobów

   Przechodzimy wszystkie wejścia do rozmowy z systemem oraz wszystkie kanały publikacji treści generowanych. Wynikiem jest lista ze statusem, a nie opinia.

   Dni 1-3
2. 2
   2. Specyfikacja i poprawki

   Ustalamy, co ma stanąć w interfejsie i jak oznaczane są poszczególne typy treści, a potem wdrażamy zmiany razem z waszym zespołem.

   Tydzień 1-2
3. 3
   3. Weryfikacja na produkcji

   Sprawdzamy oznaczenia na zasobach pobranych z produkcyjnych adresów kanał po kanale i zostawiamy test, który powtarza to przy każdym wdrożeniu.

   Tydzień 2
4. 4
   4. Przekazanie i przegląd przy zmianie modelu

   Oddajemy specyfikację, rejestr i test. Wracamy przy podmianie modelu albo dostawcy, bo to moment, w którym oznaczenia najczęściej cicho znikają.

   Tydzień 2-3, potem przy każdej zmianie modelu

Pozostałe strony z tej serii.

Usługi, które to wdrażają.

Zakres przewodnika.

Jesteśmy zespołem inżynierskim, nie kancelarią. Opisujemy tu, jak wykonać obowiązek w produkcie i jak sprawdzić, że działa, a nie jak brzmi jego wykładnia dla waszego przypadku. Granice zakresu, w szczególności przy tekstach publikowanych i przy wyjątkach z art. 50, rozstrzyga radca prawny: wasz albo nasz partner prawny. Daty i numery aktów podajemy razem ze źródłami.

Skąd pochodzą daty i liczby.

• Ministerstwo Cyfryzacji: AI Act, co się zmieniło 2 sierpnia 2026 roku
• Rozporządzenie (UE) 2024/1689 (AI Act), tekst w EUR-Lex
• Pinsent Masons: prawo przesuwające unijne przepisy o AI wysokiego ryzyka sfinalizowane
• Ustawa z 3 lipca 2026 o systemach sztucznej inteligencji (Dz.U. 2026 poz. 1003)
• Rozporządzenie (UE) 2026/1744 (omnibus cyfrowy), tekst w EUR-Lex